وین نیست عجب زانکه توان بردبه حکمت

ماند به یقین چون گل نسرین به مطر بر

از صورت سیمینش تخمین بگرفتم

کاو راست سرینی چوگل تازه به بر بر

ز اعضای بشر راه به اعضای بشر بر

از ساق سپیدش چو فسراتر نگریستم

یک باره سرین بود همه تا به کمر بر