کای ترک بیا ترک اقامت کن ازیراک

کردم به افق چشم چو مقری به سحر بر

آهسته سر آوردم درگوش نگارین

چندان که لبم خورد به آویز گهر بر

عیش من و عیش تو شد امشب به هدر بر

بستان سر خر یافت هلا بار به خر نه

ماهی تو و آن به که رود مه به سفر بر