ماهی تو و آن به که رود مه به سفر بر

کای ترک بیا ترک اقامت کن ازیراک

عیش من و عیش تو شد امشب به هدر بر

بستان سر خر یافت هلا بار به خر نه

گفتا هله هشدار که این کهنه حریفیست

کش نیست دل از ذل معاصی به حذر بر

پیداست ز چشمش که چو بیندکفل گرد