بر شیخکی آزاده بدین جاه و خطر بر

ای بس که ز دستند بر او زخم جگرسوز

آنگونه که زد رستم سگزی به پسر بر

گفتم صنما این همه تهمت نتوان بست

زین گفته به خشم آمد و برجست و ز نیرنگ

نرمک سوی او رفت و زدش بوسه به بر بر

پیمود مع القصه به غربیله و غمزه