ابلیس ز تلبیس تو بی کفش گریزد

او خیره و ما خیره در آن خیره نگر بر

کان شوخ به خشم آمد وقت ای ز وجودت

در خشم جهانی ز قضا و ز قدر بر

چون دزد عسس دیده به هر راهگذر بر

بر نخلی اگر صورت نحس تو نگارند

شک نیست که چون بید نیاید به ثمر بر