گرش خدای دوصد ملک جاودان بخشد

که قدر عافیت اندر طبیعت رنجور

ز صولتش نزند شیر پنجه با روباه

ز هیبتش نکند باز حمله بر عصفور

بجز حضور شهنشه نباشدش منظور

گر به ساحت خلد بری گذارکند

به خاطرش نکند ج ز خیال شاه خطور