گر به ساحت خلد بری گذارکند

ز هیبتش نکند باز حمله بر عصفور

گرش خدای دوصد ملک جاودان بخشد

بجز حضور شهنشه نباشدش منظور

به خاطرش نکند ج ز خیال شاه خطور

به خاکپای شهنشه از آن حریص ترست

که تن به راحت و قالب به قلب و چشم به نور