به خاکپای شهنشه از آن حریص ترست

بجز حضور شهنشه نباشدش منظور

گر به ساحت خلد بری گذارکند

به خاطرش نکند ج ز خیال شاه خطور

که تن به راحت و قالب به قلب و چشم به نور

چنان ه رجودی آموده از ارادت شاه

که فرق می نتواند غیاب را ز حضور