که نزد دیده حق بین جمال حور و قصور

چنان ه رجودی آموده از ارادت شاه

که فرق می نتواند غیاب را ز حضور

بجز تو هر دو جهانش چنان به چشم حقیر

چنان ز فر وجود تو پیکرش لرزان

که جسم پاک کلیم الله از تجلی طور

ز نشوه می مهر شه آنچنان سرمست