ریزد ز زبانم شکر و مشک به خروار

از خاک بر افلاک رود نعره تکبیر

از ناله من مهر تو با غیر فزون شد

الحق خجلم از اثر ناله شبگیر

هر گه که کنم وصف لب و زلف تو تقریر

وز آتش شوقی که بود در نی کلکم

نبود عجب ار نامه بسوزد گه تحریر