آموخته کوه از صفت حلمش توقیر

در سایه عدلش ز بس ایمن شده عالم

آسوده چرد آهو در خوابگه شیر

پذرفته قضا از سمت عزمش جریان

جز زلف بتان نیست سیه کار به عهدش

آ ن هم بود از پیچ و خم خویش به زنجیر

در حوزه ملکش تنی از زخمه ننالد