جز زلف بتان نیست سیه کار به عهدش

آسوده چرد آهو در خوابگه شیر

پذرفته قضا از سمت عزمش جریان

آموخته کوه از صفت حلمش توقیر

آ ن هم بود از پیچ و خم خویش به زنجیر

در حوزه ملکش تنی از زخمه ننالد

جز گاه طرب چنگ به آهنگ بم و زیر