که عاملان وجوه از محصلان امیر

به سیم چهره فروهشته زلف خم در خم

بدان صفت که کمند ملک به کاسه شیر

ز جای جستم و او شد چنان سراسیمه

ولی ز خواندن شعرش به خویش کردم رام

بلی به خواندن افسون پری شود تسخیر

چو نیک رام شد از پس کشیدمش به بغل