ولی ز خواندن شعرش به خویش کردم رام

بدان صفت که کمند ملک به کاسه شیر

ز جای جستم و او شد چنان سراسیمه

که عاملان وجوه از محصلان امیر

بلی به خواندن افسون پری شود تسخیر

چو نیک رام شد از پس کشیدمش به بغل

چو شیر نر که گوزنی ز پی کند نخجیر