سطبر سبلت هریک گذشته از بر دوش

که میل قامتش آمد ستون چرخ اثیر

دو ترک بر سر من تاختند با دو عمود

که راست گفتی آن هر دو منکرند و نکیر

بر آن صفت که ز پهلوی سر دو گوش حمیر

ز هول سبلتشان راستی بترسیدم

به غایتی که شدم مبتلای رنج زحیر