که آنچه گفت فلان خالی است از تزویر

چو میل سرمه که در سرمه دان کنند فرو

کرا شهادتی ار هست گوکند تقریر

به اتفاق سخن جمله مرد و زن گفتند

حدیث دیده رهاکن که هیچ نشنیدیم

جز آنکه طفل ز دل برکشید ناله زیر

دو ترک سفله دویدند پیش کای قاضی