نهفته بر رخ آن شوخ دید خیراخیر

از آن مکالمه قاضی بر آن دو خشم گرفت

چنانکه گاهی تسبیح گفت و گه تکبیر

چو مرد و زن همه رفتند و بزم خالی شد

مرا و یار مرا هر دو برد پیش و نشاند

گرفت داد دل از بوسه زان بت کشمیر

چنان به خرزه قاضی ز شوق رعشه فتاد