که از مهابت سلطان قلم به دست دبیر

مرا و یار مرا هر دو برد پیش و نشاند

گرفت داد دل از بوسه زان بت کشمیر

چنان به خرزه قاضی ز شوق رعشه فتاد

بدان رسید که قاضیچه برجهد از جای

چو خسروان ستمکار بر شود به سریر

ز جای جستم و بازو گرفتمش به دو دست