که تا به خواب رود نفس نابکار شریر

چو سوز عشق نداری چگویمت که جعل

به حکم طبع تنفر کند ز بوی عبیر

حدیث کودک و ترکان و قاضی افسانه است

تو نقد خویش نهان کن ز خلق قاآنی

که ناقدان محبت مراقبند و بصیر