به جان خواجه چنان مست آل یاسینم

که درد ساغر او خاک را کند اکسیر

از آن شراب کزان هرکه قطره یی بچشد

شود ز ماحصل سر کاینات خبیر

که آید از دهنم جای باده بوی عبیر

دوصد قرابه شراب ار به یک نفس بخورم

که مست تر شوم اصلا نمی کند توفیر