که آید از دهنم جای باده بوی عبیر

از آن شراب کزان هرکه قطره یی بچشد

شود ز ماحصل سر کاینات خبیر

به جان خواجه چنان مست آل یاسینم

دوصد قرابه شراب ار به یک نفس بخورم

که مست تر شوم اصلا نمی کند توفیر

عجب مدار که گوهرفشان شوم امروز