بزرگوار امیرا یکی به عیش بکوش

که بر تو خشم ملک شعله می کشد چو سعیر

سخن دراز چه رانی که کردگار جهان

به کار رفته و آینده حاکمست و خبیر

که با مراد تو هم دوش می رود تقدیر

عنان کار به تقدیر کردگار سپار

که بدسگال تو بیهوده می کند تدبیر