که با مراد تو هم دوش می رود تقدیر

سخن دراز چه رانی که کردگار جهان

به کار رفته و آینده حاکمست و خبیر

بزرگوار امیرا یکی به عیش بکوش

عنان کار به تقدیر کردگار سپار

که بدسگال تو بیهوده می کند تدبیر

دهان شیشه گشای و لب پیاله ببوس