زنی به همت او پشت پا به چرخ اثیر

خمیروار بمالید از آن تو را در چنگ

که نان بختت برناید از تنور فطیر

ممود پای ترا در فلک که تا زین پس

وجود تست چو می روح بخش و بر می ناب

هر آنچه بیش زنی لت فزون دهد تاثیر

مگر ندیدی نار را که بر سر چوب