که نان بختت برناید از تنور فطیر

چو یافت زلف تو دزد دلست بندش کرد

که در شریعت فرض است دزد را تعزیر

خمیروار بمالید از آن تو را در چنگ

ممود پای ترا در فلک که تا زین پس

زنی به همت او پشت پا به چرخ اثیر

وجود تست چو می روح بخش و بر می ناب