چو یافت زلف تو دزد دلست بندش کرد

از این مرنج که میرت کشیده در زنجیر

چو بود قصر وجودت ز خلق بد ویران

خراب کرد ترا تا ز نوکند تعمیر

که در شریعت فرض است دزد را تعزیر

خمیروار بمالید از آن تو را در چنگ

که نان بختت برناید از تنور فطیر