از این مرنج که میرت کشیده در زنجیر

علاج قلب نوان کن به وصل یار جوان

که هر دو کون نیرزد به یک نصیحت پیر

تو نیز خازن میرای به چهره خالق ماه

چو بود قصر وجودت ز خلق بد ویران

خراب کرد ترا تا ز نوکند تعمیر

چو یافت زلف تو دزد دلست بندش کرد