علاج قلب نوان کن به وصل یار جوان

که فخر از تن او می کند لباس حریر

مگو ز مهر بسایم عبیر بر زلفش

که زلف او را ساید همی به خویش عبیر

که هر دو کون نیرزد به یک نصیحت پیر

تو نیز خازن میرای به چهره خالق ماه

از این مرنج که میرت کشیده در زنجیر