پس از فراق که کردم بسیج راه عراق

که تا کجایی و چونی و با که ای دمساز

قلم گرفتم و بنوشتمش جواب که من

نه آن کسم که دل داده از تو گیرم باز

شدم سوار بر آن برق سیر گردون تاز

به نعل اسب نبشتم بسی تلال و وهاد

به کام رخش سپردم بسی نشیب و فراز