به نعل اسب نبشتم بسی تلال و وهاد

نه آن کسم که دل داده از تو گیرم باز

پس از فراق که کردم بسیج راه عراق

شدم سوار بر آن برق سیر گردون تاز

به کام رخش سپردم بسی نشیب و فراز

به ری رسیدم پیش از وصول موکب شاه

تبم گرفت و تنم زار شد چو تار طراز