فر شه زان رو درش پیچیده در هم کرد باز

عالمی راکرد مات درد در شطرنج و نرد

زان دغلها کان حریف بد دمادم کرد باز

باغ ملک از صولت وی چون بدی آشفته بود

دست قدرت گوبی اندر آستین شاه بود

کاستین برچید و از نو خلق عالم کرد باز

بر دل دشمن زد و بر حلقه های زلف دوست