کاستین برچید و از نو خلق عالم کرد باز

باغ ملک از صولت وی چون بدی آشفته بود

فر شه زان رو درش پیچیده در هم کرد باز

دست قدرت گوبی اندر آستین شاه بود

بر دل دشمن زد و بر حلقه های زلف دوست

دست شه هر عقده کز دلهای پر غم کرد باز

از پریشان زلف پرچم با هزار آشفتگی