دلت به گاه کرامت محیط لولوزای

بدان مثابه که رفع صدع از گشنیز

به غیر سبزه ی تیغت که سرخ روست ز خون

کسی ندیده شقایق برآید از شملیز

کفت به وقت سخاوت سحاب گوهرریز

به عزم سیر ثریا اگر ز عرصه خاک

زند به پهلوی یکران تیزتک مهمیز