هزاران گنج را از جود در آنی بپردازد

دوگوشه او دو قطب زه مجره جرم خور توزش

گه نخجیر نسرین فلک را بر درد بازش

به گاه صید شیر آسمان را بشکند یوزش

کندشان پر همان دم باز تیغ گنج اندوزش

بود مکیال میکائیل دست رزق بخشایش

بود چنگال عزرائیل شمشیر جهانسوزش