وگر شمشاد می خواهی ببین سرو خرامانش

ز چشمم خون فرو ریزد به یاد چشم فتانش

پریشان خاطرم از عشق گیسوی پریشانش

ار خورشید می جویی نگهی روی چون ماهثث

به دوران هرکجا باشد دلی از غم به درد آید

مرا دردی بود در دل که جز غم نیست درمانش

فدن روس و عارض گل خط سعزه اس و لب غن چه