فدن روس و عارض گل خط سعزه اس و لب غن چه

وگر شمشاد می خواهی ببین سرو خرامانش

به دوران هرکجا باشد دلی از غم به درد آید

مرا دردی بود در دل که جز غم نیست درمانش

بود خود گلشن خوبی چه حاجت سیر بستانش

شود شیرین کلامیها ز لعل دلکشش ظاهر

همانا تنگ شکر هست پنهان در نمکدانش