بود خود گلشن خوبی چه حاجت سیر بستانش

به دوران هرکجا باشد دلی از غم به درد آید

مرا دردی بود در دل که جز غم نیست درمانش

فدن روس و عارض گل خط سعزه اس و لب غن چه

شود شیرین کلامیها ز لعل دلکشش ظاهر

همانا تنگ شکر هست پنهان در نمکدانش

سلامت را دعاگفتم ز شوق چشم بیمارش