فریدون وار گرز گاوسر را چون فرود آری

اجل ابری شود باران سهام کینه بارانش

بیاویزد هوا چون کاوه نطع گرد از دامن

عمود آهنین پتک و سر بدخواه سندانش

شود مغز سر ضحاک تازی خرد بارانش

و گر افراسیاب ترک گردد با توکین آور

تهمتن وار در ساعت بگیری تخت تورانش