وگر چو بینه وش بهرام چرخت کینه آغازد

شود مغز سر ضحاک تازی خرد بارانش

و گر افراسیاب ترک گردد با توکین آور

تهمتن وار در ساعت بگیری تخت تورانش

فرستی دوکدان و چرخه چون هرمز به ایوانش

نیی چون اردشیر بابکان کز طالع کرمی

گریزاند دو نوبت هفتواد از ملک کرمانش