فرستی دوکدان و چرخه چون هرمز به ایوانش

و گر افراسیاب ترک گردد با توکین آور

تهمتن وار در ساعت بگیری تخت تورانش

وگر چو بینه وش بهرام چرخت کینه آغازد

نیی چون اردشیر بابکان کز طالع کرمی

گریزاند دو نوبت هفتواد از ملک کرمانش

تو آن شیری که گر با هفتواد چرخ بستیزی