ز موجودی نیابی جلوه گر زآنسان کز انسانش

فلک آسیمه تر از ماست در محروسه هستی

ازان هر شام بینی با هزاران چشم حیرانش

جهان را قبض و بسط اندر کف انسان که ایزد را

به چنگ انسان کامل را فلک گویی بود گردان

چنان گویی که کف میدان بود انگشت چوگانش

کتاب الله اکبرکز ظهورکثرت و وحدت