کهین شراره یی از قهر هفت نیرانش

تشبهی بود از حلم کوه الوندش

ترشحی بود از جود بحر عمانش

کمین سلاله بی از لطف هشت فردوسش

ثنای اوست عروسی که دهر کابینش

سرای اوست بهشتی که چرخ رضوانش

ذلیل تر بود از خاک جسم بدخواهش