ذلیل تر بود از خاک جسم بدخواهش

کهین شراره یی از قهر هفت نیرانش

ثنای اوست عروسی که دهر کابینش

سرای اوست بهشتی که چرخ رضوانش

عزیزتر بود از چشم خاک ایوانش

غساله یی بود از نطق جوی تسنیمش

سلاله یی بود از خلق باغ رضوانش