بدی ت خلوص و ارادت که نیست مانندش

نه با رضای تو باک از هزار پیکانش

نه از تو فکر گسستن به هیچ نیرنگش

نه از تو رای بریدن به هیج دستانش

بدین صفا و عقیدت که نیست پایانش

نه آفتاب که خوانی به سخره هم چشمش

نه روزگار که دانی به طعنه همسانش