بهشتی هست بس خرم که یک شهرست رضوانش

مهی دارم که بر طوبی بود یک راغ نسرینش

هوای باده گر داری ببوس آن لعل میگونش

شمیم نافه گر خواهی ببوی آن جعد مشکینش

عروسی هست بس زیبا که یک ملکست کابینش

ز بس شرین زبان گویی طرب خیزست دشنامش

ز بس دلکش بیان مانا روان بخشست نفرینش