گزایان است و در جان بویه کشکین سیرینش

ولیکن باز پژمانست ازو نادان که ناساید

جعل گر خرمنی سوری فرستی جای سرگینش

نه بینی لولی کرمان که دلش از سبعه الوان

رخش شد چون دل فرعو ن و موسی وار از موسی

به هر مه عشری افزاید به میقات ثلاثینش

به نسبت چون زبان قوم موس کند شد موسی