به هرکاو مادح صدر جهان فرضست تهجینش

ز بس گندیده و ناپاک و زشت و تیره و مغتم

تو پنداری دهان خصم دستورست تسعینش

بود با خصم دستورش چو زین رو نسبتی حاصل

مفر ملک و فر ملک ابوالقاسم که از رفعت

بود اقبال او ویسی که گیهانست رامینش