قمر بدگوهری رخثباکه گردون بود عمانثن

که ابر تیره تاری تر نمود از چشم شاهینش

فلک از ابر ایدون آبنوسی گشته خورشیدش

چمن از باد ایدر سندروسی گشته نسرینش

سمن بدعنبری بویا که هامون بود نسرینش

به کام اندر کشید این را زمین از بیم بدگویش

به ابر اندر نهفت آن را فلک از چشم بدبیش