سمن بدعنبری بویا که هامون بود نسرینش

فلک از ابر ایدون آبنوسی گشته خورشیدش

چمن از باد ایدر سندروسی گشته نسرینش

قمر بدگوهری رخثباکه گردون بود عمانثن

به کام اندر کشید این را زمین از بیم بدگویش

به ابر اندر نهفت آن را فلک از چشم بدبیش

مرآن کانون که مهرافروخت درمرداد و شهریور