یکی شیرست آتش خوی و آهن دل که در هیجا

نه بل صولت دو چندانش نه بل دولت دو چندینش

گرفتم خصم رویین تن سرودم حصن رویین دز

زبون دیوانه یی آنش نگون ویرانه یی اینش

نماید خشک چوبی در نظر بهرام چوبینش

چو گاه کینه لشکر بر سما شور هیاهویش

چو وقت وقعه موکب بر سها بانگ هیاهینش